De verhaaltjes bij de pony's en paarden zijn geschreven door Ciska Dietz, Marja de Jager, Carolien Rip, Melanie Kool en Marieke Laurman.

Max

Hoi, Ik ben Max! Ze zeggen dat ik zo onderhand antiek ben, zelfs de veearts durft mijn leeftijd niet te schatten! Maar ik voel me nog een jonge macho hoor. Ok, ik heb een buikje en dan zeggen ze wel eens dat ik dik ben, ze hebben er zeker geen idee van dat er een jarenlange fitnesstraining aan vooraf gaat om zulke mooie ronde buikspieren te krijgen! Mijn vriendinnetje Norma is er ook erg gecharmeerd van, ik ben dan ook de enige pony die dicht in haar buurt mag komen. Als je hier voor het eerst komt rijden en je bent niet al te groot of een beetje bang, dan heb je waarschijnlijk de eer om op mijn rug te mogen zitten. Ik ben namelijk erg betrouwbaar en lief, maar dan moet je me wel netjes en eerlijk behandelen. Want als jij me onterecht met je zweep een tik op mijn billen geeft, dan krijg je van mij een gigantische bok terug. Een handstandbok, zo hoog,......tsja, komt door die fitness natuurlijk!!! Groetjes en hoefjes Max

Norma

Dag, ik ben Norma een NRPS merrie van 21 jaar en al 7 jaar op de manege. Voordat ik hier kwam was ik van een meisje die in het midden van het land woonde. Ze werd te groot en heeft me toen verkocht. Ze zijn in die tijd ook met mij naar de keuringen geweest wat mij een eerste premie en het sterpredikaat opleverde. Ik ben dus best een goed gebouwde dame! Hier op de manege heb ik het goed naar m'n zin; het enige wat moeilijk is, is dat ik niet zo goed tegen heel veel paarden om mij heen kan, maar daar houden ze gelukkig wel genoeg rekening mee, ik mag naast Max staan en wij liggen elkaar wel. Doordat ik weleens lelijk doe denken kinderen vaak dat ik gemeen ben maar dat is echt niet zo, want ik hou van knuffelen hoor, echt waar!! Ok tot gauw (liefst met een knuffel) Norma!

Remy

Goedendag, ik ben Remy, een schimmel van 16 jaar en al mijn hele leven op de Barrage. Eigenlijk ben ik een "ongelukje". Mijn moeder is nl. een shetlander van 86 cm (Freya) en mijn vader is een bonte hengst van ongeveer 1.50 m. Volgende de toenmalige eigenaar van de manege kon er geen veulentje gemaakt worden als papa en mama zoveel verschillen: Nou, echt wel dus; mijn stokmaat is 1.15 m (er precies tussenin). Mijn moeders baas merkte pas dat ik zou komen ongeveer 1 maand voordat ik werd geboren, dus dat was heel spannend. Ze hoopte op een schimmelmerrie....en....het werd een bonte hengst. Ja ik was bont, maar mijn donkerbruine vlekken werden met de jaren grijzer en nu ben ik helemaal wit. Ik ben altijd van een particulier iemand geweest maar omdat ik zo ondeugend ben (*shit*landerkarakter) moet ik in de manegelessen meedraaien om te zorgen dat ik me gedraag en ik moet zeggen ik gedraag me keurig al zeg ik het zelf! Nou doei, ik zie je op stal!!! Remy.

Lady

Hallo, ik ben Lady! M'n naam zegt het eigenlijk al h, ik ben echt een 'lady' en ik ben 14 jaar oud. Ik vind niets fijner dan in het gezelschap te zijn van al mijn vriendjes en vriendinnetjes en vind 't dan ook geweldig om in de les achteraan te hobbelen. Jammer genoeg zijn er regelmatig van die wijsneuzen die vinden dat ik naar hen moet luisteren i.p.v. in het rijtje meerijden. Tja zonde is dat, dan, zeker wanneer die ruiters dan hardhandig worden, ik wens natuurlijk wel als een dame te worden behandeld! En doen ze dat dus niet, dan zet ik ze lekker voor gek. Dan ga ik bijvoorbeeld midden in de bak stil staan en verroer me niet meer. Alleen in de richting die ik wil. Ze eraf gooien?.....nee dat doe ik niet, ik blijf een 'lady' natuurlijk! Springen kan ik als de beste, mits ze na de sprong zachtjes op mijn rug landen. Als ruiters zich als een zak aardappelen op m'n rug laten vallen, dan spring ik dus mooi niet meer, kom zeg....! Wat ik heel leuk vind, is dat ik kinderen heel goed kan helpen om netjes te leren lichtrijden. Dat is een dankbare taak!   Hinnikjes van Lady

Sierra

Hoi iedereen, ik ben Sierra en ik ga een stukje over mezelf vertellen! Ik ben een connemara van 12 jaar oud en kom oorspronkelijk uit Engeland (ik ben dus in '88 geboren). Ik sta ongeveer 4 jaar op de manege. Toen ik hier voor het eerst kwam vond ik het heel erg als er iemand in mijn box kwam en dan ging ik achter in een hoekje staan van mijn box. Op een gegeven moment vond ik het niet eng meer en vond ik het erg gezellig, want als er mensen kwamen namen ze altijd wat lekkers mee. Ik sta nu in een stand, dat vond ik in het begin niet leuk, want ik was een beetje bang voor de andere paarden ( is nu al beetje minder). Iedereen kan op me rijden want ik vind alles goed. Ik kan ook heel goed springen maar het "knopje" van racen moet bij mij nog uitgevonden worden. Op dinsdag en vrijdag rijdt er een gehandicapte vrouw op mij en dan doe ik heel erg mijn best, ze is heel lief en na de les krijg ik altijd veel wortels en die pak ik dan heel voorzichtig uit haar handen zodat ik niet in haar vingers bijt. Ik word ook heel vaak ingezet in de beginnerslessen, omdat ik een heel goede pony ben om te leren rijden (want ik ben zo lief!) Wat ik wel heb, is 1 keer per jaar een vervelende buit, omdat ik het hele jaar braaf ben! Als ik zo'n bui heb wil ik niet voorop, wil niet eens lopen of anders ga ik gewoon kreupel lopen, maar dat is altijd binnen paar dagen weer over. Heel veel mensen vinden mij sloom, maar ik kan ook heel erg hard gaan. Als je dat wilt meemaken kom je maar eens langs en je mag me altijd wat lekkers brengen! Hoefjes van Sierra!

Nikita

H hallo allemaal, ik ben Nikita en ben wel 10 jaar jong en een heel lieve merrie. Ik ben op stal erg ondeugend, ik leer die dingen allemaal van mijn rechterbuurman Bo. Hij heeft me gellerd hoe je je halster kan af doen alleen gaat het nog niet perfect bij mij, het halster blijft dan hangen voor mijn oren en dat zit echt niet lekker. En ik doe ook, als ik niet genoeg aandacht krijg, mijn voorbeen in het touw, dan kijk ik heel lief en hulpeloos en dan komen ze me razendsnel bevrijden. Ik raak dan ook niet in paniek als ik vaststa! Weet je wat ik heel vervelend vind? nou als ze mijn manen weer zo nodig moeten trekken, daar heb ik echt een hekel aan en dat laat ik ook merken en dan moet ik weer die afschuwelijke praam op mijn neus, dat is echt helemaal geen fijn gevoel hoor. In het begin ging ik heel snel met rijden, wel niet zo snel als Mona, maar die kan niemand bijhouden. Ik spring heel graag en af en toe ook hard in een wedstrijd. In de ponylessen ben ik ook er braaf, loop vaak met mijn hoof omhoog, zeker als ik moet halthouden want dan trekken ze vaak in mijn mond en dat doet best zeer en daarom loop ik dan gewoon door. Ze zetten me dan vak met mijn neus tegen de bak aan en dan moet ik wel stoppen. Als ik voorop in een rijtje loop dan ren ik af en toe wel heel hard want ik hou niet van voorop lopen, wel in het midden of achteraan. Nou ik ga stoppen met schrijven en kijken of dat ik nog wat aandacht kan krijgen in stal!  Hoefjes Nikita.

Bo

Hallo allemaal, ik ben Bo een haflingerruin van 10 jaar jong. Ik sta nu ongeveer 7 jaar op de Barrage en het bevalt me prima. Mijn buurman is Zappa die toevallig ook een haflinger is. Aan de andere kant van mij staat Nikita. Zij is een charmante jongedame, geen haflinger maar wel mijn kleur. Een van de fijnste dingen vind ik eten. Al zegt men wel dat ik aan mijn lijn moet denken, ik ben ook wel een beetje volslank, maar het is ook allemaal zo lekker. Soms knort mijn buikje zo dat is 's nachts gewoon mezelf uit mijn halster wring en even wat hooi ga pikken en dan stop ik pas met eten als er 's ochtends mensen komen en dan loop ik weer heel braaf mijn stal in. Maar ja, als je zo goed je best doet in de les als ik dan moet je jezelf goed verzorgen toch? In de les rijden vind ik wel leuk, alleen niet het opzadelen en wat ik ook niet leuk vind is de rechtergalop. Ik ben namelijk links en dan is dat niet makkelijk. Springen doe ik ook erg braaf al zeg ik hetzelf. Als ik sommige paarden zo zie rennen of weigeren in de springles, denk ik altijd als je nu braaf bent ben je er eerder van af en krijg je na afloop misschien wel wat lekkers en een knuffel. Wat ik zomers ook erg leuk vind is naar het bos gaan. Dat is echt leuk samen met al je vriendjes. Maar ik stop nu want ik zie dat er niemand meer op stal is en van al dat schrijven krijg je honger, dus ik ga weer wat hooi pikken! Groetjes en hoefjes van Bo.

volgende