Rataplan

Interview met het karaktervolste paard van stal

Interviewer: Een vos verliest zijn haren, maar nooit zijn streken, zeggen ze; klopt dat ook?

Rataplan: Hallo, ik ben Rataplan en ik snap niet waar ze over zeuren hierboven, ik ben erg lief hoor!

Interviewer: Hoe oud bent U?

Rataplan: 17 jaar en gooi ze nog regelmatig af hoor. Dan moet men maar luisteren naar de instructie. ze moeten mij rijden en niet mee sukkelen, ik ben daar nu eenmaal gevoelig voor.

Interviewer: Dus U houdt niet van mensen?

Rataplan: Jazeker wel, ik zal ze nooit wat doen, dat ligt niet in mijn aard; ik wil alleen als volwassen paard behandeld worden en niet als watje.

Interviewer: Hoe is het met uw liefdesleven?

Rataplan: (fluisterend) Dan ben ik dus wel een watje, want hou zo van al die vrouwen. Eerst was El Nova mijn grote liefde; maar ze is helaas verhuisd. Dus toen Jupiter naast me kwam staan heb ik me op haar gestort. Ze is wel een bitch maar voor mij erg lief, ik volg haar dus altijd!

Interviewer: Denkt u al over uw pensioen na?

Rataplan: Voorlopig ben ik nog gezond dus zou ik dom zijn om te stoppen en trouwens, zolang er nog mensen bang zijn dat ze gelanceerd worden als ze op mijn rug klimmen doe ik het nog goed!!!!!! Doei ik ga verder met mijn middagdutje hoor. Rataplan

Morris

Hoi iedereen, ik ben Morris. Louise Dietz de eigenaresse van de manege vond mij zo belangrijk, dat ze heeft gevraagd aan mij of ik een stukje wilde schrijven voor het internet. Ik voel me heel vereerd, maar is internet nou een duur woord voor hooinet? Dat zou ik wel leuk vinden, want eten is een van mijn grootste hobby's, samen met kinderen plagen in de les. Meestal loop ik heel braaf hoor, maar soms kan ik het niet laten om even heel stoer met mijn hoofd te schudden en een 'Morrissprongetje' te maken, heerlijk is dat. Ik ben eigenlijk best een bijzonder paard want ik ben een kruising tussen een fries en een gewone pony, best apart dus en zo voel ik me ook! Op manege de Barrage ben ik geboren en groot gebracht, dat komt omdat mijn moeder een manegepony, Charlene, was. Als kleuter stond ik op een wei met nog andere hengsten. waaronder Hotze (de friese hengst van Louise Dietz), dat was heel gezellig. Ik vond het dus ook best eng toen ik weer op de manege kwam en helemaal alleen het 'grote paardenwerk' moest gaan doen. Maar het is me gelukt en ik kreeg van alle kanten te horendat ik het goed deed. Daar ga je natuurlijk enorm van naast je hoeven lopen en krijg je zin in ke werk. Nu als 6 jarig superpaard heb ik er nog steeds erg veel zin  en dat laat ik dan ook wel eens met een vreugdesprongetje merken, maar als je dat niet wilt doe ik meestal niets hoor. Maar is stop nu met het verhaaltje want ik zie het hooi al aankomen en daar wil ik niets van missen hoor! Doeiii Morris!

Vicky

Hallo allemaal! Ik ben Vicky en ik ga een klein stukje over mezelf vertellen. Ik ben ca. 9 jaar (ik ben dus in 1991 geboren), mijn vachtkleur is voskleurig en heb achter 2 witte voetjes. Ik sta nu ongeveer 3 jaar op de manege en ik heb het erg naar m'n zin. Toen ik net op de manege was, was ik erg snel en dat liet ik de mensen ook af en toe merken. Ik heb ook een tijdje last gehad van m'n rug en als er dus mensen mij gingen petsen en over mijn rug gingen, probeerde ik ze altijd te bijten, of maakte ik het op een andere manier duidelijk. Want dan kwamen ze mijn box in (en ik moest in die tijd vast gezet worden) en gingen ze proberen mij te poetsen en ik ging dan proberen ze bang en duidelijk te maken dat ik pijn had, door ze proberen te trappen (Soms lukte dat, maar vaker niet!) We hebben met alle manege paarden en pony's 1 hele zomer dag en nacht op het land gestaan (jammer genoeg nu niet meer, want het heeft mijn rug heel veel goed gedaan). Toen we daar stonden heb ik een keer besloten te gaan zwemmen in de sloot, maar ik kwam er niet meer uit! Gelukkig kwam er iemand voorbij die met zijn paard het bos in wilde gaan, en die zag me liggen en is gelijk hulp gaan halen. Nou daar kwamen de hulptroepen, maar ze konden me er niet uittrekken, dus moest de traktor gehaald worden. Ze hebben toen touwen om m'n voorbenen gebonden en zo hebben ze mij dus eruit getrokken! Daarna veilig weer naar stal om bij te komen. Het gaat nu erg goed met me en ik hoop dat dat voorlopig zo blijft. Dit was het zo'n beetje, ik kan erg lang over mezelf vertellen, maar dat gaat jullie vast vervelen! Als je kennis met me wilt maken, kom je maar gezellig langs.  Hoefjes van Vicky

 

Ginger

Hallo, ik ben Ginger, mijn kleur is helemaal zwart, ik ben geen fries hoor, dat vind de manege eigenaresse wel jammer, want die is gek van friezen. Ik ben in 1991 geboren in Rusland, gelukkig mocht ik naar Nederland, want hier is het wel iets warmer en gezelliger. Ik heb het erg naar mijn zin op de manege. In het begin liet ik dat ook duidelijk merken, en ging dan erg uit mijn dak. Een tijdje later merkte ik dat ik daardoor niet erg geliefd was in de les en dat ging natuurlijk ook ten koste van het verwennen en de aandacht van de mensen en dat vond ik heel jammer. Dus besloot ik me iets rustiger te gaan gedragen; dat werkte, want er wilden weer steeds meer mensen op mij rijden en die waren ook een stuk aardiger! Tegenwoordig gedraag ik me keurig in de lessen en met dressuur doe ik ook erg mijn best. Springen gaat mij makkelijker af. Mijn bouw is daar ook meer voor geschikt. In de springles kan ik hoog, breed, snel en slim springen. En als je niet zo goed durft leer ik je wel springen hoor! Alleen als het erg koud is wil ik mezelf nog weleens warm lopen door middel van een huppeltje. Maar dat komt omdat ik zo'n koukleum ben. Maar nu leggen ze me al heel snel een deken op, zodat ik me kan gedragen. Ook kijk ik altijd uit naar de maandagochtenden, dan mogen we namelijk altijd lekker los om te hollen, rollen en te dollen en dan kan ik me lekker uitleven, heerlijk zo rennen. Als jullie in de buurt zijn moet je even langskomen en me een knuffel geven want dat vind ik net zo leuk als het rennen. Knuffels van Ginger!

Jupiter

Hallo, mijn naam is Jupiter! Dat is mijn roepnaam, op mijn papieren staat mijn echte naam "Jupistar". sjiek hŔ? Ik ben een donkerbruine merrie van 9 jaar en ben dus in de bloei van mijn leven. 9 Jaar lijkt jong, maar ik ben al heel ervaren. Ik heb L-dressuur gelopen en behaalde vele prijzen, mmmh, ik ben gek op oranje lintjes namelijk. Ook heb ik mensen geholpen die deelnamen aan een cursus van de ORUN (een instructeursopleiding). Nu moet je niet denken, dat ik naast mijn hoeven loop van verbeelding, maar ik weet wel wat ik waard ben! In springen ben ik een ster, met of zonder ruiter. Je hoeft mij niet met fluwelen handschoentjes aan te pakken, maar ik heb wel een gebruiksaanwijzing. Zeker voor mijn paardenvrienden en vriendinnetjes ben ik niet altijd even gezellig. Ik heb al een tijdje vaste verkering met Rataplan, dus in de rest ben ik niet ge´nteresseerd. Als je hier voor het eerst komt rijden, kan ik je goed helpen met leren lichtrijden. Ik ben dus een interessant paard voor gevordenden, maar doe ook heel goed mijn best voor beginners. Misschien tot ziens, hoefjes Jupiter.

 

terug  volgende